أبي الفتح الكراجكي ( مترجم : كمره اى )
43
كنز الفوائد ( گنجينه معارف شيعه اماميه ) ( فارسى )
پاسخ امير مؤمنان ( ع ) بدين نامه از طرف بندهء خدا امير مؤمنان على بن ابى طالب بمعاوية بن ابى سفيان : اما بعد : نامهات به من رسيد و يادآور كردى كه اگر ميدانستم جنگ ما تا اينجاها ميكشد آن را بر يك ديگر روا نميداشتيم من و تو هدفى داريم كه هنوز بدان نرسيديم . و اما اينكه شام را از من خواستى راستش من امروز به تو ندهم آنچه را ديروز از تو دريغ داشتم . و اما اينكه گفتى ما در بيم و اميد هماننديم ( درست نيست ) تو در كار مشكوكت پيشروتر نيستى از من در كارى كه بدان يقين دارم و مردم شام بر دنيا آزمندتر نيستند از مردم عراق بآخرت و سراى ديگر . و اما اينكه گفتى ما همه فرزندان عبد منافيم درست است ولى اميه مانند هاشم نيست و حرب ( جد ابى سفيان ) مانند عبد المطلب نيست و ابو سفيان مانند ابى طالب نيست و آزادشدههاى قريش از اسارت مسلمانان مانند مهاجران آزاده نيستند و اهل باطل چون اهل حق نباشند . در دست ما است فضيلت نبوت كه بدان عزيزان قريش را كشتيم ( در جنگ بدر و احد و احزاب ) و بدان زنانشان را كنيز كرديم و بر سر بازار فروختيم و السلام « 1 »
--> ( 1 ) به نظر ميرسد اين مكاتبه در دورانى بوده كه جنگ صفين در پايان بوده و معاويه خود را شكست خورده ميدانسته و ميخواسته كار را بمصالحه تمام كند و از آن پس نيرنگ عمرو بن عاص روى كار آمد و قشون على ( ع ) را پريشان كرده مسألهء حكمين بميان آمد و پيامدهاى ناگوار « مترجم » .